قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

﴿بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ، ...وَمَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ؛ به نام خدای مهرگستر مهربان، ...و کسانی که به آنچه خدا نازل کرده است حکم نکنند، آنانند که کافرند.﴾ (مائده، 44)
قرآن، این آخرین وحی خدای تبارک و تعالی و بزرگ یادگار حضرت خاتم الأنبیاء محمد مصطفی (صلی الله علیه وآله)، یگانه کتاب کامل و جامع دربارۀ معارف دین اسلام است که دلالاتش برای هر کسی در حد خودش روشن است. بنابراین، قرآن فقط کتابی برای داخل طاقچه‌ها نیست بلکه کتابی برای دانستن سبک زندگی است. قرآن کتابی محدود به بالای سر مردگان نیست بلکه کتابی کامل در زمینۀ عقاید، احکام و اخلاق است.
تأکید می‌شود کامل، جامع و روشن بودن معارف قرآن تضادی ندارد با پذیرش سنت پیامبر و اهل بیت (علیهم السلام) که توسط راویان حدیث به مراجع و علمای دین اسلام رسیده است؛ بلکه به واسطۀ آیاتی همچون آیات اطاعت و وارثون، هر کسی ادعای قرآنی بودن دارد باید از سنت نیز پیروی کند هرچند خود سنت مرتبه‌ای از معارف قرآن است و چیزی جدای از قرآن نیست منتها چون کشف این مرتبۀ والا از معارف قرآن در اختصاص معصومین (علیهم السلام) است ما غیرمعصومان علاوه بر خود قرآن کریم به معصومان (علیهم السلام) نیز نیازمندیم. اگرچه سنت باید قطعی باشد و هر حدیثی قابل قبول نیست؛ به عبارت دیگر، احادیث جعلی که خلاف قرآن یا هر علم مطلقی هستند هرگز قابل قبول نیستند.
گفتنی است هرچند وبگاه قرآنیان مستقل است اما این وبگاه بیشتر متأثر از نظرات مرجع دینی اتقای قرآن‌محور، آیت‌الله العظمی دکتر محمد صادقی تهرانی است.

اصول فقه از دیدگاه حاج‌آقا رحیم ارباب

جمعه, ۸ خرداد ۱۳۹۴، ۰۵:۱۲ ب.ظ

حاج‌آقا رحیم ارباب (رض)

حاج‌آقا رحیم ارباب (رضوان الله تعالی علیه) اکثر مباحث اصول را زائد می‌دانستند و از ایشان درباره اصول فقه نقل شده است: «اصول، همۀ علوم را خورد و خودش هم منفجر شد، چون طلاب به اصول فقه روی آوردند و از علوم صرف نظر کردند، اصول فقه هم که فایدۀ چندانی بر آن مترتب نبود، خودش از بین رفت.» (محمدجواد غروی، ۱۳۷۵ ش، ص۹۳).

معظم له، اصولی معتدل بودند یعنی هم به قواعد و هم به روایات بها می‌دادند. در اصول، همسو با صاحب کفایه نبودند و متمایل به فرائد شیخ انصاری بودند که آمیخته با فقه (و اصولاً فقه) است. فقه را از کتاب جواهر و اصول را از کتاب فرائد درس می‌گرفتند (محمد ریاحی چالشتری، صص ۴۵ و ۴۷).

حاج‌آقا رحیم ارباب (رضوان الله تعالی علیه) پیرامون برخی از مباحث علم اصول، دیدگاه‌های خاصی داشتند که برخی از آن‌ها در ادامه آمده است.

1. مباحث الفاظ را غالباً تطویل بدون طائل و تفصیل بی‌حاصل، اتلاف وقت و تباهی عمر می‌دانستند. بر این باور بودند که بسیاری از مسائل مطرح در علم اصول، موجب سلب علمی است که در عرف واضح است و باعث تشکیک در مفهوم الفاظ می‌شود.

2. آن بخش از اصول فقه را که مستند به کتاب، سنت و برهان عقلی نبود، قبول نداشتند.

3. به انسداد باب علم و حجیت ظن، قائل نبودند و در این‌باره از سید مرتضی (رضوان الله تعالی علیه) و قدما تبعیت می‌کردند.

4. دربارۀ اخبار آحاد، چنین معتقد بودند که بر طبق اخباری که تواتر معنوی دارند، خبری قابل عمل است که شاهدی از کتاب یا حدیث قطعی الصدور داشته باشد به طوری که علم به صدورش حاصل گردد، هر چند سندش ضعیف باشد و اگر فاقد شاهد کتابی باشد، مورد قبول نیست هر چند سندش هم صحیح باشد.

5. در خصوص «اجماع» بر این باور بودند که از ادله شرعیه خارج است و آن را از محدثات عامه می‌دانستند (نک: محمدجواد غروری، ۱۳۷۵ ش، صص ۹۲-۹۴؛ محمد ریاحی چالشتری، صص ۴۵-48).

منبع: پایگاه قرآنیان