قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ، ...وَمَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ؛ به نام خدای مهرگستر مهربان، ...و کسانی که به آنچه خدا نازل کرده است حکم نکنند، آنانند که کافرند.» (مائده، 44)
قرآن آخرین کلمات خدا برای هدایت بشر است. قرآن یگانه کتاب دربرگیرندۀ همۀ معارف دین خداست. قرآن برای همگان قابل فهم است و همگان باید در قرآن تدبر کنند اگرچه هرکس به اندازۀ خودش می‌تواند قرآن را بفهمد.
قرآن نباید محدود به داخل طاقچه‌ها و بالای سر مردگان باشد. قرآن کتابی برای زندگی و زندگان است. قرآن کتابی کامل در زمینۀ عقاید، احکام و اخلاق است.
قرآن همانطور که خود گفته روشنگر است بنابراین هر مطلبی چه از حوزه بیرون آمده باشد و چه از دانشگاه بیرون آمده باشد، چه شیعیان گفته باشند و چه اهل سنت گفته باشند، چه دین‌داران بیان کرده باشند و چه بی‌دینان بیان کرده باشند باشند، چه شرقیان معتقد باشند و چه غربیان معتقد باشند، اگر خلاف نص یا ظاهر مستقر قرآن باشد قطعاً مردود است.
قرآن مراتبی دارد. فهم مرتبه‌ای از قرآن فقط در اختیار پیامبر اسلام و وارثان رسالتش است بنابراین برای استفادۀ کامل از قرآن و دانستن بسیاری از جزئیات دین خدا، بی‌نیاز از آن بزرگواران نیستیم. البته باید دقت کرد که کلام‌الله را جز کلام‌الله نمی‌تواند قید بزند زیرا قید زدن و محدود کردن معنا، خود مخالفتی ضمنی است و اگر این‌گونه اعتقادی داشته باشیم نعوذبالله باید قرآن را کتاب ضلالت بدانیم، نه هدایت!
اکنون وبگاه تحلیلی قرآنیان می‌کوشد در مقابل طوفان انحرافات عقیدتی، بر محور بیانات قرآن و بر مدار نظرات مراجع قرآن‌محور به تولید محتوا و ارائۀ تحلیل بپردازد.

پیوندها

اصول فقه از دیدگاه حاج‌آقا رحیم ارباب

جمعه, ۸ خرداد ۱۳۹۴، ۰۵:۱۲ ب.ظ

حاج‌آقا رحیم ارباب (رض)

حاج‌آقا رحیم ارباب (رضوان الله تعالی علیه) اکثر مباحث اصول را زائد می‌دانستند و از ایشان درباره اصول فقه نقل شده است: «اصول، همۀ علوم را خورد و خودش هم منفجر شد، چون طلاب به اصول فقه روی آوردند و از علوم صرف نظر کردند، اصول فقه هم که فایدۀ چندانی بر آن مترتب نبود، خودش از بین رفت.» (محمدجواد غروی، ۱۳۷۵ ش، ص۹۳).

معظم له، اصولی معتدل بودند یعنی هم به قواعد و هم به روایات بها می‌دادند. در اصول، همسو با صاحب کفایه نبودند و متمایل به فرائد شیخ انصاری بودند که آمیخته با فقه (و اصولاً فقه) است. فقه را از کتاب جواهر و اصول را از کتاب فرائد درس می‌گرفتند (محمد ریاحی چالشتری، صص ۴۵ و ۴۷).

حاج‌آقا رحیم ارباب (رضوان الله تعالی علیه) پیرامون برخی از مباحث علم اصول، دیدگاه‌های خاصی داشتند که برخی از آن‌ها در ادامه آمده است.

1. مباحث الفاظ را غالباً تطویل بدون طائل و تفصیل بی‌حاصل، اتلاف وقت و تباهی عمر می‌دانستند. بر این باور بودند که بسیاری از مسائل مطرح در علم اصول، موجب سلب علمی است که در عرف واضح است و باعث تشکیک در مفهوم الفاظ می‌شود.

2. آن بخش از اصول فقه را که مستند به کتاب، سنت و برهان عقلی نبود، قبول نداشتند.

3. به انسداد باب علم و حجیت ظن، قائل نبودند و در این‌باره از سید مرتضی (رضوان الله تعالی علیه) و قدما تبعیت می‌کردند.

4. دربارۀ اخبار آحاد، چنین معتقد بودند که بر طبق اخباری که تواتر معنوی دارند، خبری قابل عمل است که شاهدی از کتاب یا حدیث قطعی الصدور داشته باشد به طوری که علم به صدورش حاصل گردد، هر چند سندش ضعیف باشد و اگر فاقد شاهد کتابی باشد، مورد قبول نیست هر چند سندش هم صحیح باشد.

5. در خصوص «اجماع» بر این باور بودند که از ادله شرعیه خارج است و آن را از محدثات عامه می‌دانستند (نک: محمدجواد غروری، ۱۳۷۵ ش، صص ۹۲-۹۴؛ محمد ریاحی چالشتری، صص ۴۵-48).

منبع: پایگاه قرآنیان