قرآنیان

پایگاه تحلیلی

قرآنیان

پایگاه تحلیلی

قرآنیان

﴿بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ، ...وَمَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ؛ به نام خدای رحمتگر بر آفریدگان، رحمتگر بر ویژگان، ...و کسانی که به آنچه خدا نازل کرده حکم نکنند، آنان خودشان کافرند.﴾ (مائده، 44)
پایگاه قرآنیان تلاش می‌کند تا به وسیلۀ قرآن، تصویر بهتری از اسلام نمایش دهد زیرا مسئولین این پایگاه، ایمان راسخ دارند که قرآن به عنوان ثقل اکبر، قطعی الدلالة و همچنین کامل و جامع است. به عبارت ساده‌تر، قرآن فقط کتابی برای داخل طاقچه‌ها نیست بلکه کتابی برای زندگی کردن است. قرآن کتابی محدود به بالای سر مردگان نیست بلکه کتابی کامل در زمینۀ عقاید، فقه، اخلاق و عرفان است.
تأکید می‌شود که کامل و جامع بودن قرآن نه تنها تضادی با پذیرش سنت ندارد بلکه به واسطۀ آیاتی همچون آیۀ اطاعت، هر کسی ادعای قرآنی بودن دارد باید از سنت نیز پیروی کند هرچند سنت نیز مرتبه‌ای از معارف قرآن است و چیزی جدای از قرآن نیست منتها چون کشف این مرتبۀ والا از معارف قرآن در اختصاص معصومین (علیهم السلام) است ما غیرمعصومان به معصومان (علیهم السلام) نیازمندیم.
ضمناً سنت باید قطعی باشد و هر حدیثی قابل قبول نیست؛ به عبارت دیگر، احادیث جعلی که خلاف قرآن یا دیگر علوم مطلق هستند قابل قبول نیستند.
گفتنی است هرچند پایگاه قرآنیان مستقل است اما بیشتر متأثر از نظرات علما و مراجع تقلید قرآن‌محوری همچون علامۀ مجاهد آیت‌الله العظمی دکتر محمد صادقی تهرانی (رضوان الله تعالی علیه) است.

پیوندها

سنت قطعیه در کلام آیت‌الله العظمی صادقی تهرانی

يكشنبه, ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۴، ۰۴:۴۰ ق.ظ
علامه محمد صادقی تهرانی (رض)
«اندیشه درست و راه درست در تفسیر قرآن و دقت و بررسی کامل در آیات مقدسات آن، این‌گونه است که کلیۀ آیاتی که پیرامون یک موضوع سخن می‌گوید یکجا مورد نظر و کاوش قرار گیرد و از هریک به منظور فهم دیگری استمداد جوییم که امام علی (علیه السلام) می‌فرمایند: «ان القرآن یفسر بعضه بعضا و ینطق بعضه ببعض و یشهد بعضه علی بعض». آیات قرآن مانند حروف تکوین (مواد نخستین خلقت) است که پیوست صحیح هر یک به دیگری امواجی از علم و ادب در اقیانوس امواج افکار بشری پدید می‌آورد. لذا برحسب دستوری که از شخص پیامبر بزرگوار (صلی الله علیه و آله) متواتر است، تمامی احادیث و روایاتی که از پیامبر (صلی الله علیه و آله) و جانشینان معصومشان (علیهم السلام) به ما رسیده ناگزیر می‌بایست با قرآن سنجیده شود و نتیجه این سنجش یکی از چهار حالت زیر است:

1. مخالفت با نص قرآن

2. مخالفت با ظاهر قرآن

3. موافقت با نص یا ظاهر قرآن

4. شاهد و نمونۀ موافق یا مخالف حدیث در قرآن دیده نشود

رد و تکذیب حدیث در صورت نخست مسلم و بلاتردید و برحسب فرمودۀ پیغمبر نازنین (صلی الله علیه و آله) این‌گونه احادیث مجعول و مزخرف و غیرقابل قبول است.

در صورت دوم منوط به این است که ظهور آیه قرآنی، ظهور پایدار باشد که هر اندازه کاوش بیشتری کنیم این چهره ظاهر هویداتر گردد یا خللی در آن پدید نیاید. زیرا چه بسا گمان می‌رود فلان آیه در فلان مطلب ظاهر است ولی بر اثر کاوش در معنی آیه و کوشش و جستجو در آیات دیگر در همان زمینه، آنچه ظاهر می‌نمود خلاف ظاهر یا با معنی دیگر برابری نماید. بنابراین ظهور کامل و قابل اعتماد در آیات قرآنی بستگی به این دو گونه بررسی و کنجکاوی دارد تا اگر حدیثی خلاف ظاهر آیه مورد بحث دیده شود بتوان آن را به عنوان مخالفت با ظاهر قرآن، بی‌اعتبار دانست یا برای آن توجیهی درنظر گرفت.

در صورت سوم حدیث مقبول و برای راهنمایی در تفسیر آیه پذیرفته می‌شود.

ولی در صورت چهارم بایستی به تفاصیلی که در فن رجال و حدیث آورده‌اند به سند حدیث توجه نمود و در صورت عدم وثوق به این که از معصوم صادر شده در مورد آن توقف می‌کنیم و چنانچه از مطالب تعبدی باشد جز در صورت قطع و یقین اعتنایی به آن نمی‌کنیم.»1


1. صادقی تهرانی، محمد. ستارگان از دیدگاه قرآن، صص 14-15. قم: شکرانه، 1391.

منبع: پایگاه قرآنیان

نظرات  (۲)

سلام علیکم و رحمه ...
 آقای صادقی در الفرقان در تفسیر آیه و عصی آدم ربه  فغوی میگوید که آدم خدا را معصیت و گناه کرده و به عنوان شاهد و تاکید از امام رضا حدیث می آورد.
 در حالی که این کار خود ضد و متناقض شیوه و اعتقاد خودشان است!!
 چون ایشان حدیثی را صحیح می دانند که موافق قرآن باشند. و اگر مخالف باشد ولو صحیح السند باطل است.
حال حدیث امام رضا که شاهد آورده وقتی شاهد و تاکید است که صحیح باشد و وقتی صحیح است که با قرآن موافق باشد. حال حدیثی که شاهد و تاکید بودنش متوقف بر موافقت با قرآن است چطور میتواند شاهد تفسیر ایشان از آیه باشد?
پاسخ:
سلام علیکم ورحمةالله وبرکاته
آیت‌الله العظمی صادقی تهرانی (رضوان الله تعالی علیه) هر روایتی که خلاف نص یا ظاهر مستقر قرآن (یا هر علم مطلقی) نباشد به شرط آنکه روایت دیگری از معصوم (علیه اسلام) نیز با آن در تضاد نباشد می‌پذیرند یعنی موافقت با قرآن در نظر ایشان، عدم مخالفت با قرآن است و بر این مطلب تصریح داشتند که در مکتوبات و فایل‌های صوتی ایشان موجود است.

مگر اینکه به توجیه سستی دست بزنیم و آن اینکه بگوئیم: بعد از تشخیص صحت روایت به وسیله قرآن می توان گفت که این حدیث صحیح شاهد آیه است.
 در حالیکه به هر حال صحت و تاکید بودن آن بعد از موافقت با آیه دانسته شده.
 با مثال راحت تر است: فرضا قرآن به عنوان منبعی معصوم و قطعی گفته مسیح مرده ای را زنده کرد. حال اگر حدیثی هم بگوید مسیح مرده را زنده کرد آیا این شاهد آیه است?! نه ، چون شاهد دانستن یا آوردن آن عملی بیهوده است. چون برای چیزی قطعی در مقام توضیح  و کشف شاهد نمی آورند اما در مقام خواستن تاکید روا است.
پس در هر حالتی ایشان اشتباه مرتکب شده.
پاسخ:
خب تأکید در نظر بگیرید! اشکال خاصی نیست.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی