قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ، ...وَمَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ؛ به نام خدای مهرگستر مهربان، ...و کسانی که به آنچه خدا نازل کرده است حکم نکنند، آنانند که کافرند.» (مائده، 44)
قرآن آخرین کلمات خدا برای هدایت بشر است. قرآن یگانه کتاب دربرگیرندۀ همۀ معارف دین خداست. قرآن برای همگان قابل فهم است و همگان باید در قرآن تدبر کنند اگرچه هرکس به اندازۀ خودش می‌تواند قرآن را بفهمد.
قرآن نباید محدود به داخل طاقچه‌ها و بالای سر مردگان باشد. قرآن کتابی برای زندگی و زندگان است. قرآن کتابی کامل در زمینۀ عقاید، احکام و اخلاق است.
قرآن همانطور که خود گفته روشنگر است بنابراین هر مطلبی چه از حوزه بیرون آمده باشد و چه از دانشگاه بیرون آمده باشد، چه شیعیان گفته باشند و چه اهل سنت گفته باشند، چه دین‌داران بیان کرده باشند و چه بی‌دینان بیان کرده باشند باشند، چه شرقیان معتقد باشند و چه غربیان معتقد باشند، اگر خلاف نص یا ظاهر مستقر قرآن باشد قطعاً مردود است.
قرآن مراتبی دارد. فهم مرتبه‌ای از قرآن فقط در اختیار پیامبر اسلام و وارثان رسالتش است بنابراین برای استفادۀ کامل از قرآن و دانستن بسیاری از جزئیات دین خدا، بی‌نیاز از آن بزرگواران نیستیم. البته باید دقت کرد که کلام‌الله را جز کلام‌الله نمی‌تواند قید بزند زیرا قید زدن و محدود کردن معنا، خود مخالفتی ضمنی است و اگر این‌گونه اعتقادی داشته باشیم نعوذبالله باید قرآن را کتاب ضلالت بدانیم، نه هدایت!
اکنون وبگاه تحلیلی قرآنیان می‌کوشد در مقابل طوفان انحرافات عقیدتی، بر محور بیانات قرآن و بر مدار نظرات مراجع قرآن‌محور به تولید محتوا و ارائۀ تحلیل بپردازد.

پیوندها

استاد هادی فروزان

در تاریخ 11 بهمن 1393 در خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، مراسم بزرگداشتی برای استاد بیوک اصل محمدی با عنوان ظهر دلنشین استاد بیوک اصل محمدی برگزار شد که در آن مراسم، استاد هادی فروزان نیز شرکت داشتند و در بخشی از سخنانشان، نظرشان را در مورد تفسیر قرآن و حجیت حدیث گفته‌اند که آن بخش عیناً و به طور کامل در ادامه آمده است.

«من یک عیبی که دارم این است که حرف دلم را بعضی مواقع می‌زنم. من بیشتر به تدبر اعتقاد دارم تا تفسیر. چون در زمینۀ تفسیر در 99درصد، کار به انحراف کشیده می‌شود ولی در تدبر اینطور نیست. تدبری که از روی خلوص انجام شود. خلاف آنچه استاد حبیب مهکام می‌گوید؛ تدبر بعد از آشنایی با تفسیر نیست بلکه تدبر بعد از آشنایی با ترجمه است.
الان آدم‌های زیادی داریم که از نظر فکری علامه هستند یعنی انواع و اقسام علوم را در خودشان جمع کرده‌اند. البته انواع و اقسام علوم مثبت و منفی را در خودشان جمع کرده‌اند! به دلیل اینکه تدبر نداشته‌اند. به دلیل اینکه معیار فهم مسائل را نداشتند. می‌بینیم که آقایی نیم ساعت صحبت می‌کند. 20 دقیقه آن عالی عالی است. همه غرق لذت، شعف و نشاط می‌شوند. پنج دقیقه بعد خیلی بی‌حال است. پنج دقیقه بعد از آن هم واقعاً بیراهه است. باید ببینیم دلیل این امر چیست در حالی که آن فرد اگر صد جلسه هم صحبت کند، مطلب برای گفتن دارد. دلیلش این است که معیارها و ملاک‌های تشخیص صحت و سقم مسائل هنوز در ذهنش نهادینه نشده است. دلیلش تنها این است. نمی‌داند که فلان روایت درست است یا غلط است. می‌گوید علم رجال! علم رجال را چکار داری آقا؟! ببین اصلاً این با عقل سلیم و با آیات قرآن مطابقت دارد یا ندارد. با شخصیت امام مطابقت دارد یا ندارد. وگرنه آن کسی که می‌خواهد دروغ ببافد، سند حدیث را درست می‌کند که چه کسی از چه کسی نقل کرده و اینطور، ده‌تا ردیف می‌کند و می‌گوید این‌ها همه رجال ثقه هستند. آقا متن رو نگاه کن، انظر إلى ما قال ولا تنظر إلى من قال. اشکال ما اینجا است.»

منبع: پایگاه قرآنیان