قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ، ...وَمَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ؛ به نام خدای مهرگستر مهربان، ...و کسانی که به آنچه خدا نازل کرده است حکم نکنند، آنانند که کافرند.» (مائده، 44)
قرآن آخرین کلمات خدا برای هدایت بشر است. قرآن یگانه کتاب دربرگیرندۀ همۀ معارف دین خداست. قرآن برای همگان قابل فهم است و همگان باید در قرآن تدبر کنند اگرچه هرکس به اندازۀ خودش می‌تواند قرآن را بفهمد.
قرآن نباید محدود به داخل طاقچه‌ها و بالای سر مردگان باشد. قرآن کتابی برای زندگی و زندگان است. قرآن کتابی کامل در زمینۀ عقاید، احکام و اخلاق است.
قرآن همانطور که خود گفته روشنگر است بنابراین هر مطلبی چه از حوزه بیرون آمده باشد و چه از دانشگاه بیرون آمده باشد، چه شیعیان گفته باشند و چه اهل سنت گفته باشند، چه دین‌داران بیان کرده باشند و چه بی‌دینان بیان کرده باشند باشند، چه شرقیان معتقد باشند و چه غربیان معتقد باشند، اگر خلاف نص یا ظاهر مستقر قرآن باشد قطعاً مردود است.
قرآن مراتبی دارد. فهم مرتبه‌ای از قرآن فقط در اختیار پیامبر اسلام و وارثان رسالتش است بنابراین برای استفادۀ کامل از قرآن و دانستن بسیاری از جزئیات دین خدا، بی‌نیاز از آن بزرگواران نیستیم. البته باید دقت کرد که کلام‌الله را جز کلام‌الله نمی‌تواند قید بزند زیرا قید زدن و محدود کردن معنا، خود مخالفتی ضمنی است و اگر این‌گونه اعتقادی داشته باشیم نعوذبالله باید قرآن را کتاب ضلالت بدانیم، نه هدایت!
اکنون وبگاه تحلیلی قرآنیان می‌کوشد در مقابل طوفان انحرافات عقیدتی، بر محور بیانات قرآن و بر مدار نظرات مراجع قرآن‌محور به تولید محتوا و ارائۀ تحلیل بپردازد.

پیوندها

چرا تقلید کنیم؟

جمعه, ۲۸ آذر ۱۳۹۳، ۰۹:۰۲ ب.ظ

علامه محمد صادقی تهرانی (رض)

«مسئلۀ 3. «تقلید» یا به عبارت بهترش که «اِتّباعِ احسن القول» است؛ پیروى از بهترین سخن پیرامون احکام شرعیه است که برحسب آیۀ 18 سورۀ زمر است: «فَبَشِّرْ عبادِ الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أحْسَنَهُ أولئکَ الَّذینَ هَداهُمُ اللّه ُ وَ أولئکَ هُمْ أولُوا الألْبابِ؛ پس به بندگان من نوید ده، آنان که سخن[حق] را با کوشش و کاوش به گوش [دل] مى‌شنوند و بهترینش را پیروى مى‌کنند، اینانند کسانى که خدا هدایتشان کرده و هم اینان خردمنداند.» همانطور که اجتهاد و استنباط در اصل به معنى جستجویى شایسته از آب‌هاى صاف پنهان، و به اصطلاح تکاپویى شایسته براى به دست آوردن مخازن علمى و معرفتى کتاب و سنت است، تقلید و پیروى نیز به معناى آشامیدن همان آب آشکار شده است که با افزودن واژۀ «احتیاط» مثلثى از هندسۀ مسئولیت مکلفان را در زمینه‌هاى احکام شرعیۀ مورد اختلاف فقیهان تشکیل مى‌دهد.»1


1. صادقی تهرانی، محمد. رساله توضیح المسائل نوین، ص16. تهران: امید فردا، 1384.

منبع: پایگاه قرآنیان