قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

﴿بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ، ...وَمَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ؛ به نام خدای مهرگستر مهربان، ...و کسانی که به آنچه خدا نازل کرده است حکم نکنند، آنانند که کافرند.﴾ (مائده، 44)
قرآن، این آخرین وحی خدای تبارک و تعالی و بزرگ یادگار حضرت خاتم الأنبیاء محمد مصطفی (صلی الله علیه وآله)، یگانه کتاب کامل و جامع دربارۀ معارف دین اسلام است که دلالاتش برای هر کسی در حد خودش روشن است. بنابراین، قرآن فقط کتابی برای داخل طاقچه‌ها نیست بلکه کتابی برای دانستن سبک زندگی است. قرآن کتابی محدود به بالای سر مردگان نیست بلکه کتابی کامل در زمینۀ عقاید، احکام و اخلاق است.
تأکید می‌شود کامل، جامع و روشن بودن معارف قرآن تضادی ندارد با پذیرش سنت پیامبر و اهل بیت (علیهم السلام) که توسط راویان حدیث به مراجع و علمای دین اسلام رسیده است؛ بلکه به واسطۀ آیاتی همچون آیات اطاعت و وارثون، هر کسی ادعای قرآنی بودن دارد باید از سنت نیز پیروی کند هرچند خود سنت مرتبه‌ای از معارف قرآن است و چیزی جدای از قرآن نیست منتها چون کشف این مرتبۀ والا از معارف قرآن در اختصاص معصومین (علیهم السلام) است ما غیرمعصومان علاوه بر خود قرآن کریم به معصومان (علیهم السلام) نیز نیازمندیم. اگرچه سنت باید قطعی باشد و هر حدیثی قابل قبول نیست؛ به عبارت دیگر، احادیث جعلی که خلاف قرآن یا هر علم مطلقی هستند هرگز قابل قبول نیستند.
گفتنی است هرچند وبگاه قرآنیان مستقل است اما این وبگاه بیشتر متأثر از نظرات مرجع دینی اتقای قرآن‌محور، آیت‌الله العظمی دکتر محمد صادقی تهرانی است.

پیوندها

عصمت عام و عصمت خاص

دوشنبه, ۲۴ آذر ۱۳۹۳، ۰۲:۲۶ ب.ظ

امام علی (علیه السلام)

هرکسی یا چیزی که از طرف خدا مأمور به هدایت بشر است باید معصوم باشد یعنی در آن کار حتی خطا نیز نکند تا باعث گمراهی نشود. حتی آن کلاغی که به قابیل خاک کردن مرده را یاد داد باید در آن کار معصوم باشد و خطا نکند. به همین دلیل تمام پیامبران، امامان و کتب الهی اصیل نیز معصوم هستند. منتها ما مسلمانان با اینکه به تمام پیامبران، امامان و کتب الهی معتقد هستیم اما به پیامبر آخر، امام آخر و کتاب آخر رجوع می‌کنیم که از همه کامل‌تر هستند (چونکه 100 با ماست، 90 هم پیش ماست). البته این‌ها که جدا کردیم در عمقشان همه یکی هستند و آن قرآن است زیرا رسالت پیامبر و امامت ائمه تنها بر اساس قرآن بوده و خواهد بود. حتی سنت نیز که از قرآن جدا می‌کنند در حقیقت فهم معصوم از قرآن است منتها چون همۀ معارف قرآن را ما نمی‌فهمیم به سنت معصوم نیز رجوع می‌کنیم هرچند سنت نباید خلاف قرآن باشد و برای همین روایت را باید به قرآن ارجاع داد و قرآن که «تبیاناً لکل شی» است درست و غلط هر چیزی در دین را مشخص می‌کند. البته متأسفانه همۀ ما در حرف، زیاد قرآن قرآن می‌کنیم اما زمان عمل، تحمیل بر قرآن داریم که باید سعی کنیم اینطور نباشیم و تعصباتمان روی هرچیز جز قرآن را کنار بگذاریم و قرآن را بدون عینک ببینیم تا بتوانیم از نور قرآن بهرۀ بهتری ببریم.

البته چون از عصمت و مصداقش گفته شد و اینکه عموماً تصور می‌شود فقط چهارده نفر معصوم وجود دارد و نهایت مقام، مقام عصمت است، لازم است مطلبی گفته شود. همانطور که گفته شد هر مأمور الهی باید معصوم باشد اما چهارده معصوم آخر، عصمتشان عصمت خاص است که از عصمت عامی که بالا گفته شد بالاتر است یعنی اولاً هرگز کوچکترین خطایی نکرده‌اند و ثانیاً بهترین بندگان خدا روی زمین هستند. اینکه هرگز گناه نکرده‌اند از الزامات هر امامی است. البته مثلاً حضرت ابراهیم (علیه السلام)، حضرت اسحاق (علیه السلام) و حضرت یعقوب (علیه السلام) نیز امام هستند تا چه رسد به چهارده معصوم.

دلیل بر این مدعا نیز آیۀ 124 سورۀ بقره است که می‌فرماید: ﴿وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ  قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا  قَالَ وَمِنْ ذُرِّیَّتِی  قَالَ لَا یَنَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ؛ و چون ابراهیم را پروردگارش با کلماتی (نشانگر اخلاصی ویژه) آزمون (آتشین)‌ کرد، پس وی همه آنها را به اتمام رسانید. (خدا به او) فرمود: «من تو را پیشوای مردمان (و کلّ مکلفان) قراردهنده‌ام». (ابراهیم) گفت: «و از دودمانم (نیز)؟» فرمود: «این پیمانِ (ویژه) من به بیدادگران‌(شان) در نرسد.»

طبق این آیه حضرت ابراهیم می‌خواهد که از دودمانش نیز امام بشوند اما جواب می‌آید که این عهد به ظالمان نمی‌رسد! طبق آیۀ 114 سورۀ توبه حضرت ابراهیم اصلاً برای ظالم که مسلماً دشمن خداست چنین دعایی نمی‌کند!

﴿وَمَا کَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِیمَ لِأَبِیهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِیَّاهُ فَلَمَّا تَبَیَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ  إِنَّ إِبْرَاهِیمَ لَأَوَّاهٌ حَلِیمٌ؛ و پوشش خواستن ابراهیم برای پدرش (: ناپدری‌اش) جز برای وعده‌ای که به او داده بود، نبود. پس هنگامی‌که برایش به خوبی روشن شد که وی دشمن خداست، از او بیزاری جست. به ‌راستی، ابراهیم بسی دلسوز (و) بردبار است.

پس مشخص می‌شود منظور از ظالمان در آیۀ 124 سورۀ بقره حتی مشمول عادلانی که حتی یکبار گناهی کردند و توبه کردند نیز می‌شود. پس مقام عصمت امامان مسلماً بالاتر از عدالت است و به این صورت است که حتی یکبار نیز گناه نمی‌کنند. اما یک آیۀ دیگر داریم که مشخص می‌کند دوازده امام حتی از این نیز بالاتر هستند و اصلاً برترین بندگان خدا هستند. آن نیز آیۀ 32 سورۀ فاطر است که می‌فرماید: ﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتَابَ الَّذِینَ اصْطَفَیْنَا مِنْ عِبَادِنَا  فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَیْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ  ذَلِکَ هُوَ الْفَضْلُ الْکَبِیرُ؛ سپس (این) کتاب را به (آن) کسان از بندگان خود که (آنان را) برگزیدیم، به میراث دادیم. پس برخی از بندگان ما بر خود ستمکارند، و برخی (از ایشان) میانه‌رو (: عادل) و برخی (هم) از آنان در تمامی کارهای نیک به فرمان خدا (در میان همگان) پیشگامند. و این خود همان فضیلت بزرگ است (که دارای امتیاز بی‌مانند پس از رسول گرامی است).

حال سوال ما به خصوص از اهل سنت اینجا است که آیا وارثان قرآن که طبق این آیه، بندگان برگزیده خدا هستند و در ادامه این آیه آمده است که در تمامی کارهای نیک به اذن خدا از همه جلوتر هستند، سه خلیفه اول هستند؟! یا چهار امام مذاهب چهارگانه اهل سنت هستند؟! آن‌ها که خودشان نیز می‌گفتند بهترین مردمان نیستند! پس آیا آیه غلط است؟! اما اگر معتقد باشیم که قرآن هرگز غلط نیست مسلم است که غدیر خم، مشخص کردن حضرت علی (علیه السلام) به عنوان سرپرست و امام بوده است و ایشان وارث کتاب‌الله هستند.

منبع: پایگاه قرآنیان