قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

وبگاه تحلیلی

قرآنیان

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ، ...وَمَنْ لَمْ یَحْکُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ؛ به نام خدای مهرگستر مهربان، ...و کسانی که به آنچه خدا نازل کرده است حکم نکنند، آنانند که کافرند.» (مائده، 44)
قرآن آخرین کلمات خدا برای هدایت بشر است. قرآن یگانه کتاب دربرگیرندۀ همۀ معارف دین خداست. قرآن برای همگان قابل فهم است و همگان باید در قرآن تدبر کنند اگرچه هرکس به اندازۀ خودش می‌تواند قرآن را بفهمد.
قرآن نباید محدود به داخل طاقچه‌ها و بالای سر مردگان باشد. قرآن کتابی برای زندگی و زندگان است. قرآن کتابی کامل در زمینۀ عقاید، احکام و اخلاق است.
قرآن همانطور که خود گفته روشنگر است بنابراین هر مطلبی چه از حوزه بیرون آمده باشد و چه از دانشگاه بیرون آمده باشد، چه شیعیان گفته باشند و چه اهل سنت گفته باشند، چه دین‌داران بیان کرده باشند و چه بی‌دینان بیان کرده باشند باشند، چه شرقیان معتقد باشند و چه غربیان معتقد باشند، اگر خلاف نص یا ظاهر مستقر قرآن باشد قطعاً مردود است.
قرآن مراتبی دارد. فهم مرتبه‌ای از قرآن فقط در اختیار پیامبر اسلام و وارثان رسالتش است بنابراین برای استفادۀ کامل از قرآن و دانستن بسیاری از جزئیات دین خدا، بی‌نیاز از آن بزرگواران نیستیم. البته باید دقت کرد که کلام‌الله را جز کلام‌الله نمی‌تواند قید بزند زیرا قید زدن و محدود کردن معنا، خود مخالفتی ضمنی است و اگر این‌گونه اعتقادی داشته باشیم نعوذبالله باید قرآن را کتاب ضلالت بدانیم، نه هدایت!
اکنون وبگاه تحلیلی قرآنیان می‌کوشد در مقابل طوفان انحرافات عقیدتی، بر محور بیانات قرآن و بر مدار نظرات مراجع قرآن‌محور به تولید محتوا و ارائۀ تحلیل بپردازد.

پیوندها

قرآن، منبع همۀ معارف اسلامی است

سه شنبه, ۴ آذر ۱۳۹۳، ۰۱:۰۵ ب.ظ
قرآن مبین

یکی از اعتقادات مشهور ما قرآنیان در علم اصول این است که قرآن را منبع همۀ معارف اسلامی می‌دانیم یعنی ما معتقدیم هیچ مطلبی در حوزۀ معارف اسلامی وجود ندارد مگر اینکه در قرآن آمده باشد؛ به عبارت دیگر، قرآن کتابی کامل و جامع در حوزۀ معارف اسلامی است. البته خلاف آنچه بعضاً تصور می‌شود این مطلب به معنای بی‌نیازی ما از اولیای الهی نیست.

اینجا سه پرسش مهم مطرح می‌شود؛ اول اینکه بر چه اساسی می‌گوییم همۀ معارف اسلامی در قرآن است؟ دوم اینکه چرا می‌گوییم به اولیای الهی نیازمندیم؟ و  سوم اینکه چطور می‌توان نیازمندی به اولیای الهی را با وجود کامل و جامع بودن قرآن توجیه کرد؟ برای پاسخ به این سه پرسش، در ادامه دلایلی محکم از قرآن کریم آمده است زیرا قرآن کلامی مورد قبول همۀ فرقه‌های اسلامی است و نتیجتاً فصل الخطاب مسلمانان محسوب می‌شود.

1. کامل و جامع بودن قرآن

خدای متعال در آیۀ 89 سورۀ نحل می‌فرماید: «...وَنَزَّلْنَا عَلَیْکَ الْکِتَابَ تِبْیَانًا لِکُلِّ شَیْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِینَ؛ ...و این کتاب را بر تو نازل کردیم که بیانگر هر چیزی و هدایت و رحمت و بشارتی برای تسلیم‌شدگان است.»

خدای متعال در این آیه، قرآن را «بیانگر هرچیزی» معرفی کرده است؛ یعنی قرآن کتابی کامل و جامع است و نیک مشخص است کتابی که کامل و جامع باشد همۀ معارف را دارد بنابراین همۀ معارف دین اسلام در قرآن موجود است.

2. نیازمندی به اولیای الهی

خدای متعال در آیۀ 59 سورۀ نساء می‌فرماید: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا أَطیعُوا اللَّهَ وَ أَطیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ...؛ اى کسانى که ایمان آورده‌اید، از خدا اطاعت کنید و از این پیامبر و کسانى از خودتان که متولّیان امر شما هستند فرمان برید...»

این آیه که به آیۀ اطاعت معروف است، همۀ مسلمانان را به پیروی از پیامبر(ص) و متولّیان امر فرمان می‌دهد، بنابراین روشن است که پیروی از پیامبر(ص) و متولّیان امر لازم است و ما به کلام این بزرگواران نیز نیازمندیم.

3. توجیه جمع دو مطلب اخیر

بنابر آنچه بیان شد، یک شبهه به وجود می‌آید و آن این است که چرا با وجود کامل و جامع بودن قرآن، ما به اولیای الهی نیازمندیم؟ پاسخ این پرسش بسیار ساده است؛ با اینکه قرآن کلامی روشن و روشنگر است اما معارف آن دارای مراتبی است و هر کس به اندازۀ خودش می‌تواند قرآن را بفهمد بنابراین ما مسلمانان علاوه بر اینکه باید از فهممان از قرآن پیروی کنیم، باید برای پیروی از آن معارف قرآنی که نمی‌فهمیم از فهم اولیای الهی نیز پیروی کنیم تا نتیجتاً از کل قرآن پیروی کرده باشیم.

مثلاً همۀ ما از آیات قرآن می‌فهمیم که باید نماز را بپا داریم، اما آیا همۀ ما از آیات قرآن می‌فهمیم که نماز صبح چند رکعت است؟ قطعاً خیر، بلکه این مطلبی است که اولیای الهی برای ما بیان کرده‌اند.